Tokyo psych rock tarihinin gizli mabedi: PEACE MUSIC STUDIO & SOICHIRO NAKAMURA
Yüzeydeki J-Pop fenomenin hemen altında bazı müzik türleri Tokyo’da ciddi bir temsiliyet ve adanmışlıkla karşılanır. Caz, noise, avangart ve elbette psych rock, Tokyo’nun müzikal damarlarında akan, ana akımın dışında kalan janralardan bazıları. 1990’lı yıllarda kapılarını açan Peace Music Studio da şehirde özellikle psych-rock grupları için bir mabet niteliğinde. Boris, Yurayura Teikoku, Shintaro Sakamoto, Nisennen Mondai ve Ogre You Asshole gibi aşina olabileceğiniz isimlerin yolu burada geçmiş. Peace Music Studio’yu kurucusu, prodüktör ve plak şirketi sahibi Soichiro Nakamura’dan dinliyoruz.
Ne dinlesek?
Prodüktör koltuğunda Soichiro Nakamura’nın oturduğu ve Peace Music stüdyolarında kaydedilmiş sayısız albüm var. Bu uzun külliyattan gözümüz kapalı iki albümü seçecek olsak; biri deneysel müziğin en sert, en ilerici gruplarından biri olan Boris’in 2002 tarihli Heavy Rocks albümü, diğeri ise tamamen kendi dünyasını yaratmayı başarmış psikedelik pop, dub, lounge ve biraz da city pop esintilerini bir araya sihirle getiren Shintaro Sakomoto’nun 2014 tarihli Let’s Dance Slow albümü olurdu. İki albüm de Nakamura’nın hünerli elleriyle Peace Music’te kaydedildi.
“Tokyo, uzak geçmişten gelen şeylerin yeniliklerle bir arada var olduğu bir şehir. İyi şeylerin ve kötü şeylerin, gerçeklerin ve yalanların bir karışımı.”
1990’larda stüdyonu kurarken kafandaki ana fikir neydi?
Kendi grubum ve arkadaşlarımın grupları için demo kaydetmek amacıyla başladım.
Tokyo’nun müzik sahnesi son 30 yılda nasıl evrildi?
Tokyo her zaman çok çeşitli müzik türlerine sahipti ve zaman değişse dahi her türün kendi dinleyici kitlesi olmaya devam etti. Bu da bu türlerin varlıklarını sürdürmesini sağladı. Ayrıca son birkaç yılda, farklı Asya ülkeleri arasındaki mesafenin çok daha yakın hâle geldiğini hissediyorum.
Peace Music Studio’yu Tokyo’daki diğer stüdyolardan ayıran şey nedir?
Mutlaka farklıdır diyemem ama tipik stüdyolardan farklı olarak bir internet sitemiz yok ya da kendimizi aktif şekilde tanıtmıyoruz. Daha ziyade benim tanıdığım insanların kullanabildiği bir çalışma alanını andırıyor.
Kayıt aldığın sanatçılar arasında (Boris, Ogre You Asshole, Keiji Haino, Shintaro Sakamoto gibi) senin için özel bir yere sahip olan çalışma var mı?
Yura Yura Teikoku’nun prodüksiyonu üzerinde çalışmak benim için harika bir deneyimdi. Haino-san’a gelince, onu kaydetmedim ama miks ve mastering konusunda ona yardımcı oldum.
TEENAGE KICKS: SOICHIRO NAKAMURA’nın JAPONYA’dan erken dönem ilham kaynakları
Sinemacılar: Yasujirō Ozu
Manga sanatçıları: Shigeru Mizuki, Yoshiharu Tsuge, Fujio Akatsuka
Sanatçılar: Tarō Okamoto
Müzisyenler: Hiroshi Ishihara
Kayıt mühendisleri: Yukio Kojima
SOICHIRO NAKAMURA’ya göre TOKYO’ya dair gizemini koruyan bir şey
Tokyo, uzak geçmişten gelen şeylerin yeniliklerle bir arada var olduğu bir şehir. İyi şeylerin ve kötü şeylerin, gerçeklerin ve yalanların bir karışımı. Birçok gizem var gibi görünse de genel olarak iyi bir şehir!
SOICHIRO NAKAMURA’nın TOKYO’ya dair çocukluk anıları
1982’den beri Tokyo’da yaşıyorum. O zamanlar hâlâ çok az yabancı vardı gibi hissediyordum. Tokyo’ya ilk taşındığımda kısa süreliğine Bunkyo semtinde, Koishikawa’da yaşadım. O zamanlar Korakuen Stadyumu (şimdiki Tokyo Dome) yakındaydı ve sık sık hayallere dalmama sebep olurdu: Grand Funk Railroad gerçekten burada mı çaldı?!
Ondan önce de Tokyo’ya gitmiştim ama hiçbir anım yok. Görünen o ki ilk canlı müzik deneyimim, babamın beni 1960’larda götürdüğü Nichigeki Western Carnival. Orada rockabilly ile tanışmışım. Bu deneyimin beni şu an olduğum yere getirmesinde payı var mı… Kim bilir?
Aslında çocukken “oyun” oynamayı hiç öğrenemedim. Bu yüzden eğlenceli bulduğum şeyin ne olduğundan emin değilim.
